เมื่อวานไปหาหมอตามนัด

ดีใจจัง คิดถึงคุณหมอ

หมอโรงพยาบาลนี้ ทำให้ชั้นรู้สึกว่า คนเป็นหมอเนี่ย เซ็กซี่มากกกกก(ทำเสียงเซ็กซี่จะได้รมณ์ยิ่งขึ้น)

ตื่นแต่เช้า อาบน้ำ ทาแป้ง หน้าเด้งมากกกก สวยให้สุดฤทธิ์

ไปถึงโรงบาล ไปรอคิว ได้ยินเสียงหมอเรียกชื่อคนไข้ออกไมค์ ว๊าวว ตื่นเต้นๆ

คนเยอะมากเลยอ่ะ สงสัยเมื่อวันก่อนหยุดชดเชยวันแรงงาน เลยอั้นมาวันนี้

น่าเห็นใจทั้งหมอทั้งพยาบาล เหนื่อยและวุ่นวายมาก ๆ แถมยังต้องรับผิดชอบ

ชีวิตใครต่อใคร บางทีเห็นในรายการที่เค้ามาพูดคุยกรณีฟ้องร้องหมอก็เห็นใจนะ

แต่ก็ต้องยอมรับว่า คนดีก็มี คนไม่ดีก็มี ส่วนชั้นคงจะโชคดี เพราะชั้นได้รับการ

ดูแลรักษาเอาใจใส่เป็นอย่างดีจากสถานพยาบาลนี้ ถึงแม้จะแค่ 30 บาทก็เถอะ

ชั้นประทับใจมาก ทำให้ความรู้สึกไม่อยากเข้าโรงบาลลดไปเยอะเลย

รู้สึกเป็นหนี้บุญคุณด้วยซ้ำ

คนเยอะจริง ๆ อ่ะ คนแก่ ลูกเล็กเด็กแดง อะไรกันเนี่ยยยยยยยยยย

ชั้นก็เลยนั่งปลงแล้วก็ตั้งใจว่า จะพยายามรักษาตัวเองให้ดี ๆ ไม่ให้เจ็บป่วยไรอีก

จะได้ไม่ต้องมาเป็นภาระให้พวกเค้าอีก หรืออย่างน้อยก็ช่วยลดภาระความเหนื่อย

ของพวกเค้าลงไปได้นิดนึง

...ถึงคิวชั้นละ วิ่งปรู๊ดเข้าไปที่ประตู ทำสวยเข้าไปอย่างงดงาม

ป๊าดดดโท๊ หมอดันหันหลังไปคุยกับพยาบาลเสียนี่ อดเห็นมาดนางพญาเลย

"หมอหวัดดีครับ" ดึงความสนใจหมอกลับมา

"อ่ะ เอ๊ะ หน้าคุ้น ๆ นะ เคยทำไรไปเนี่ย" แล้วก็พลิกอยู่ประวัติคนไข้

แหม คุณหมอขรา จริง ๆ แล้วอ่ะ หมออ่ะ จำได้อยู่แล้วชิมิคะ

เราสองคนอ่ะ มองตาก็รู้ไปถึงไหนต่อไหนแล้วนะคร๊า

เข้าใจนะคะ ว่าพูดไรทำไรกันมากไม่ได้ เพราะคุณนางพยายม เอ๊ยย พยาบาล

ยืนหัวโด่เป็นก้างเราอยู่ชิมิคะ

......

แล้วก็ผ่านการตรวจไป

"เอ้า กลับบ้านได้เลย แผลดีแล้ว"

"แล้วไม่ต้องมาแล้วเหรอครับ" ชั้นหยั่งเชิงถามตีหน้าเศร้าซึมนิด ๆ พอให้ได้เสนอชื่อเข้าชิง

"อื้ม ไม่ต้องมาแล้วล่ะ"

เหมือนฟ้าผ่าลงกลางใจ นี่เราจะไม่ได้เจอกันอีกแล้วเหรอครับเนี่ย

ความสัมพันธ์ของเราจะจบลงแค่นี้เหรอครับเนี่ย

ทั้ง ๆ ที่ใจของสองเรา รู้ดีว่ามันมีไรมากกว่านั้น

ใช่สินะ ฐานะทางสังคมมันคอยกีดกั้นสองเราไม่ให้ทำตามที่ใจปรารถนาได้ โอววว

ชั้นคงต้องยอมรับมัน (ว่ากูคิดไปเองทั้งนั้น กร๊ากกกกกกกกกกกกกก)

เอาน่ะ ยังไงก็จะคิดถึงคุณหมอเสมอนะครับ พหรมลิขิตมีจริงเราก็คงได้เจอกันอีกอ่ะ

แล้วหมอจะจำผมได้มั๊ย

แต่ผมจำหมอได้เสมอนะ

ปล. กำลังวางแผน จะให้ยายไปตรวจระดับหูตึงที่โรงพยาบาลนี้แหละ อิอิ แล้วก็จะเลือกวัน

ที่หมอมาทำงานด้วย ถึงแม้จะพายายไปหาหมอคนละแผนกก็เหอะ

แต่ก็จะสร้างสถานการณ์ให้ได้เจอกันให้ได้เลยคอยดู๊ วะอะอะอะอะอะ

---------------------------------------

แน่นอนทุกวันพุธ พฤหัส ชั้นต้องนอนดึกทุ๊กกกกกกที (จริง ๆ ก็ดึกทุกคืนอ่ะนะ)

เพราะว่า มีนัดกับนายแม็พ รายการ 2 nite live (สเปกเลยคนเนี๊ยะ)

ไม่ได้อยากดูเล๊ยยยยยยยยมิวส่งมิวสิควีดีโอ ที่ถ่างตารอดูเนี่ย รอดูนายแม็พคนเดียวเลยเนี่ย

หลัง ๆ มานี้ นายแม็พ(น่ารัก) มักจะเจอสายคนดู ที่แบบว่า โอ๊ยยยยไรกันนี่

แปลกประหลาดขึ้นทุกวัน อาทิตย์ก่อน ทั้งกะเทย ทั้งชะนีอยากจะเป็นทอม

ยิ่งอีพวกชะนีที่โทรมาจิกนายแม็พเนี่ย กริ๊ดดดดดด หมั่นไส้ที่สุดดดดดดดดด

อาทิตย์นี้ยิ่งแล้วใหญ่ โทรมาร้องห่มร้องไห้ ไม่อยากอยู่ต่อไปแล้วซะงั้น

น่าสงสารนายแม็พจัง อยากจะไปนั่งข้าง ๆ ช่วยตอบ ช่วยให้คำแนะนำกับคนเหล่านั้น

นายแม็พเค้าก็ให้คำแนะนำดีในระดับหนึ่งเลยอ่ะนะ แต่เราว่า มันก็ยังไม่ได้ดังใจว่ะ

แต่ก็เข้าใจนะว่า ความรู้สึกของคนดู กับคนจัดรายการมันต่างกัน แล้วมันก็สด ๆ ด้วยอ่ะ

จะให้ตอบตรงใจทุกข้อทุกประเด็นมันก็คงจะยากนิดนึง ยังไงก็เอาใจช่วยนายแม็พนะจ๊ะ

พรุ่งนี้ก็อีกคืนสินะ - -" อยากจะบอกว่า เลิกเปิดมิวสิคเหอะ แล้วให้นายแม็พรับสายตลอด

รายการเลย อยากเห็นหน้านายแม็พมากกว่ามิวสิควีดีโอว่ะ วะอะอะอะอะอะ โสเภณีในอารมณ์ชัด ๆ เลยกูเนี่ย