2005/Jul/30

พาโคตรถ่อยไปเที่ยวเสม็ดมาครับ

ยังจำกันได้ไหม สำหรับทริปที่แล้วที่ผมไปเที่ยวที่ปราณบุรี จังหวัดประจวบฯ มันก็เป็นที่มาของทริปนี้นั่นแหละครับ

เนื่องจากวันที่กลับจากทริปปราณบุรีนั้น เป็นวันที่เพื่อนเก่า ๆ นัดสังสรรค์กันพอดี หลังจากที่นั่งขุดคุ้ยเรื่องอุบาทว์ ๆ ในอดีตกันจนเกือบเช้า

ก็เกิดข้อตกลงกันขึ้น นั่นคือ พวกเราจะไปเที่ยวกันที่ "เกาะเสม็ด" สถานที่ ๆ เคยมี ความทรงจำเกิดขึ้นมากมายของพวกเรา

เรานัดกันล่วงหน้า "1 เดือน!!!!" ใช่แล้วครับ 1 เดือน เพราะเนื่องจากเพื่อน ๆ ก็ถึงวัยทำงานกันแล้ว ดังนั้น

เวลา ที่จะให้ตรงกันนั้น ช่างยากเย็นเหลือเกิน จึงจำเป็นต้องกันไว้ก่อน ภายในเวลาหนึ่งเดือนนี้

ต่างคนต่างไปเคลียร์งานให้เสร็จ ลางานให้เรียบร้อย จำนวนคนที่นับไว้คร่าว ๆ ประมาณเกือบ 20 คน สนุกแน่งานนี้(ผมคิด)

และแม้คืนนั้นจะจบลงไปด้วยข้อตกลงเรื่องไปเที่ยวกันในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า แต่ก็ยังมีบางคนที่ยังไม่รับปาก

เป็นที่แน่นอนว่าจะไปด้วยได้ ซึ่งนั่นมันก็เป็น สัญญาณที่เกิดขึ้นในใจ บอกว่าบางอย่างจะเกิดขึ้น และแล้วมันก็เกิดขึ้นจริง ๆ ครับ

เหี้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย!!!! แม่งส่งข้อความมายกเลิกทริปครับ

เย็ดเหี้ยยยย ยกเลิกก่อนวันไปแค่ 3 วันเนี่ยนะ แล้วกูลางานไปเรียบร้อยแล้วทำควยไรครับเนี่ย ไหนจะเสื้อผ้า

ข้าวของเครื่องใช้ ที่ลงทุนซื้อ กะจะไปเฉิดฉายให้สุดฤทธิ์อีกล่ะ โอ๊ยยย เกย์แก่เซ็ง - -"

สุดท้าย ตามสันดานของกู ตั้งใจอะไรไว้แล้ว คงจะมาล้มเลิกง่าย ๆ ไม่ได้ ประกอบกับ มีเพื่อนที่รู้สึกเซ็งกับการยกเลิกทริปครั้งนี้ด้วย

เพราะลางาน ไปเรียบร้อยแล้ว เรียกว่าใจมันไปแล้วนั่นแหละ จึงทำให้เหลือพวกเราแค่สองคน เอาวะ ใครไม่ไปช่างแม่ง กู...ไปเว่ยยยยยยยย

ดังนั้นทริปของเรายังคงดำเนินต่อไปครับ เช้าวันศุกร์ที่ 17 มิถุนายน เราจะออกเดินทางกัน

การจราจรในกรุงเทพฯ ช่างเหี้ยจริง ๆ เชื่อไหมครับ พวกกูนัดกัน ก่อน 9 โมงเช้าที่ เอกมัย เพื่อจะได้ไปขึ้นรถเที่ยว 9 โมงเช้าพอดี

อีคุณกูสิครับ เป็นคนย้ำแล้วย้ำอีกว่าห้ามไปสายเด็ดขาด เพราะกูถือเรื่องเวลา มาก ๆ แล้วไงครับ กูสิครับ

ตื่นตั้งแต่ ตี 5 ครึ่ง ออกจากบ้าน 6 โมงครึ่ง เพื่อน ๆ ก็คงคิดเหมือนผมใช่มั๊ยครับว่า 6 โมงครึ่ง ถึง 8 โมง 50 วุ๊ย ตั้งเกือบ 2 ชั่งโมงครึ่ง

ทันแน่นอน รีบออกเกินไปด้วยซ้ำ แต่...เย็ดเข้ครับ เย็ดเข้ รถติดชิบหายยยย แม่ง เครียดมากครับ สรุปว่าคนที่ไปสายคือกูครับ

เสียประวัติหมด แล้วไม่ใช่สายแบบสายมากนะครับ คือว่าไปสายแบบ กำลังจะถึงเอกมัย อยู่ทนโท่ แล้วเห็นรถทัวร์ที่จะไป

สวนทางไปซะงั้น ให้เจ็บใจเล่น ๆ อ่ะครับ หึ หึ เป็นการเริ่มต้นทริปที่ดีจริง ๆ

สรุปว่าพวกผมต้อง รอไปอีกประมาณหนึ่งชั่วโมงครับ เอาล่ะ เพื่อน ๆ อ่านมาถึงตอนนี้ รูปต่าง ๆ คงจะโหลดมาได้มากละ

นี่ครับโฉมหน้านักเดินทางสมัครเล่นของเรา น้องบุ๊คกับน้องเอ๋ครับ เรานั่งรถ ป.1 กรุงเทพฯ-บ้านเพ

บริษัทเชิดชัยทัวร์เจ้าเดิมครับ ราคา 135 บาท (แต่ก่อนนี้ราคาอยู่ที่ 107 บาทถ้าจำไม่ผิด) โห ประทับใจมากครับ

ร้อนเหี้ย ๆ ครับ กูว่ากูนั่งรถแดงชั้นสามยังเย็นกว่านี้เลยครับ นั่งรถชั้นหนึ่งแล้วเหงื่อแตกอย่างนี้ ทรมานทั้งกายและใจครับ

ขออนุญาติอำพรางใบหน้าเพื่อนร่วมทริปนะครับ เนื่องจากคนในบอร์ดนี้สันดาน ไม่หน้าไว้วางใจครับ อาจเอาหน้าเพื่อนกูไปชักว่าวเล่นได้

ใช้เวลาเดินทางประมาณ 3 ชั่วโมงครึ่งครับ แต่พวกผมก็ยังกังวลกันอยู่ว่า จะมีนักท่องเที่ยวพอที่เรือจะออกมั๊ย

เพราะว่ามันสามารถไปลงได้หลายท่า ถ้านักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ไม่ไปลงที่ท่าเดียวกับเราจะทำยังไงดี

แต่ก็เหมือนโชคของคนเดินทางครับ เมื่อไปถึงบ้านเพ เราก็ได้เข้าไปถามซื้อ ตั๋วเรือที่ท่าเรือนวลทิพย์ที่จะข้ามไปเกาะเสม็ด

ปรากฏว่า ยังไม่มีนักท่องเที่ยว ไปยังอ่าวที่เราจะไปกันเลย มีแค่เราสองคน ซึ่งเค้าคงไม่สามารถออกตั๋วให้ได้ อย่างน้อยต้องมี 7 คนขึ้นไป

ถึงจะออกตั๋วให้เรือไปส่งได้ ตอนนี้ทางเลือกของเราคือต้องไปลงท่าเดียวกับนักท่องเที่ยวคนอื่น ๆ ก่อน

แล้วค่อยต่อรถรับจ้างไปกันเองอีกต่อนึง ซึ่งมันก็เป็นการเสียเงินโดยใช่เหตุ ทันใดนั้น มีน้อง ๆ คาดว่าเป็นนักศึกษากลุ่มหนึ่ง

เดินเข้ามาถามพอดี หูของคนชอบเสือกของผมก็ได้ยินว่า พวกเค้าจะไปกันยังอ่าวเดียวกับผมเลย แต่ว่าเค้าไฮโซกว่าครับ

เค้าถามถึงราคาเรือสปีดโบท เท่าไหร่รู้มั๊ยครับ 1,800 บาทครับ จะไปเสียเงินมากมายทำไมครับ เกาะก็อยู่ห่างไปแค่นี้เอง

เสือกครับ ผมต้องเสือก เข้าไปถามพวกเค้าว่า เนี่ย กำลังจะไปที่เดียวกันนะ มีกี่คน ไปด้วยกันมั๊ย คนละ 60 บาทเอง(ไปอย่างเดียวนะครับ)

กริ๊ดดดดดด ครับ พวกเค้ามีกัน 5 คน เฮ๊ย พอดีเลยอ่ะ เพราะพนักงานบอกไว้ว่า อย่างต่ำต้อง 7 คนถึงจะไปส่งได้

น้อง ๆ ตอนแรกก็ลังเลกับข้อเสนอของผมนะ ประมาณว่า เพื่อนเค้าอยากไปสปีดโบทกัน แต่ก็เห็นเค้าไปปรึกษากันอยู่ไม่นาน

ก็เดินเข้ามาคุยกับผมว่า โอเค ไปกันเถอะ ว๊าววว โชคดีจัง นักท่องเที่ยวมีเยอะพอสมควรเลยสำหรับวันธรรมดาแบบนี้(ถึงจะเป็นปลายสัปดาห์ก็เหอะ)

แต่ทุกคน (ยกเว้นพวกผม 7 คน) ไปลงที่ท่าเรือที่เรียกว่า "หน้าด่าน" กันหมดเลย ผมก็ไม่เข้าใจหรอกนะว่าไปลงที่นั่นทำไม

เพราะมันไม่มีอะไรเลย แถมยังต้องไปต่อรถรับจ้าง ให้เสียเงินเพิ่มอีก แต่ก็นะ เค้าอาจจะไม่รู้

หรือว่าเค้าอาจจะมีจุดหมายคนละที่กับพวกเราก็ได้ ดังนั้น พอเรือส่งผู้โดยสารที่ "หน้าด่าน" เสร็จ จึงเหลือแค่เรา 7 คน ว๊าวว ส่วนตัวจริง ๆ

อ่าวที่พวกเราจะไปลงกันก็คือ "อ่าววงเดือน" ครับ แต่พวกเราไม่ได้ตั้งใจมาพักที่นี่หรอกนะครับ

เราจะไป "อ่าวลุงหวัง" หรือ "อ่าวช่อ" ที่ ๆ พวกเรามีความประทับใจและความทรงจำดี ๆ มากมายครับ

จากเรือใหญ่ เราก็ต้องนั่งเรือเล็กเข้าฝั่งกันครับ เพราะเรือใหญ่เข้าไม่ได้ ก็จะมีเรือเล็ก ๆ (ความจริงไม่น่าเรียกเรือด้วยซ้ำ

เพราะมันเป็นแค่วัตถุลอยน้ำได้ที่ดัดแปลงมา ทำกิจการมากกว่า) ว๊าวว มาถึงก็มีหนุ่มมาต้อนรับเลย หนุ่มคนนี้กับสุนัขของเค้าชื่อ "ไอ้เสือ"

ไอ้เสือน่ารักมาก สังเกตุนะหมาตามชายหาดเนี่ยเป็นหมาดีนะ มารยาทดี น่ารัก มีอัธยาศัย ถึงตัวมันจะน่ากลัวก็เหอะ น้องเอ๋ของเราก็ขอรูปไอ้เสือเป็นที่ระลึกซะ

ทันทีที่เราขึ้นฝั่งก็จะมีเจ้าหน้าที่มายืนรอเก็บค่าธรรมเนียมขึ้นเกาะคนละ 20 บาทครับ (เรื่องปกตินะครับ)

หลังจากจ่ายค่าธรรมเนียมแล้วผมก็ไม่ลืมขอเจ้าหน้าที่ แสตมป์ตราประทับอุทยานแห่งชาติเขาแหลมหญ้า-หมู่เกาะเสม็ด ในหนังสือเดินทาง ท่องเที่ยวอุทยานแห่งชาติ ซะด้วยเลย นี่แนะ

ระหว่างนั้นก็มีคนมาเสนอห้องพักราคาไม่แพงอย่างที่คิดไว้ตอนแรกเลย เพราะว่าตอนแรก ผมก็หาข้อมูลอัพเดท

เรื่องราคาจากเวบต่าง ๆ เห็นแต่ละคนที่มาเล่าประสบการณ์ บอกราคาที่พักมาแต่ละที่แพงจนเว่อร์ 1,500 งี๊

จนถึง หลายพันเลยก็มี จะอยู่หรูไรกันนักกันหนา เก็บตังค์ไว้แดกดีกว่ามั๊ย ถ้าจะมาเสียเงินเพื่อจะอยู่แต่ในห้องราคาแพง

อยู่บ้านไปเถอะว่ะ สำหรับพวกเรา แค่นอน อาบน้ำ ขี้เยี่ยว เก็บของ แค่นั้นก็พอแล้ว มาเที่ยวก็ต้องออกไปเที่ยวครับ

แต่เสม็ดฤดูนี้ถือเป็น Low Season สำหรับพวกฝรั่งเค้าครับ แต่ผมยืนยันนะว่า มันเที่ยวได้ทั้งปีครับ ปลอดภัย

สวยงามทั้งปี ไม่ผิดหวังแน่ครับ ด้วยเหตุที่เป็น Low Season ทำไห้ค่าที่พักจะถูกลงครับ(หรือไม่ก็จริง ๆ แล้ว เป็นราคาปกติครับ

เพียงแต่ช่วง High Season มันจะแพงขึ้น) ที่แรกครับ มาเสนอที่ ว๊าววว 800 บาท ห้องแอร์ มีโทรทัศน์ด้วย

ถูกดีนะ สนใจนะ แต่ว่า เราไม่ค่อยอยากจะพักที่หาดนี้หรอกครับ เนื่องจาก มันกว้างเกินไป คนเยอะเกินไป

วุ่นวายสับสนแสงสีครับ ไม่สงบเท่าไหร่ เราจึงต้องปฏิเสธไป แล้วก็ไปยังจุดหมายของเราคือ "อ่าวลุงหวัง" ของเรานั่นเอง

จากอ่าววงเดือนเดินย้อนกลับมาแค่นิดเดียวเองก็จะถึงอ่าวลุงหวังครับ ถึงแม้จะมีทัศนียภาพเปลี่ยนไปบ้าง จากบ้านพักบังกะโลต่าง ๆ ที่ผุดขึ้น

แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความสวยงามของอ่าวลุงหวังเปลี่ยนไปได้เลยครับ ยังคงเงียบสงบสบาย มีสะพานยื่นออกไปในทะเลเหมือนเดิม

อ้อ สะพานเค้าทำใหม่แล้วนะครับ แข็งแรงมั่นคง (แต่ก็ทำให้นึกถึงสะพานไม้ผุ ๆ อันเก่าอยู่ดี คลาสสิคมาก ๆ)

ภายในอ่าวลุงหวังนั้นก็จะมีที่พักหลายที่ครับ แต่ที่มีชื่อเสียง แล้วเป็นที่คุ้นเคย ของพวกเราก็คือ "ลุงหวัง วันเดอร์แลนด์"

ครับ แหม มันช่าง wonderland สมชื่อจริง ๆ ก่อนจะเดินไปถึง วันเดอร์แลนด์ ก็มีที่พักอื่นเรียกเราเพื่อเสนอห้องพักให้เหมือนกัน

ได้ยินแล้วหูผึ่ง 400 บาท!!!!! โอ้ววว ว๊าวววว ถูกอกถูกใจในราคา ถึงจะเป็นห้องพัดลม แต่เราก็ไม่ได้ตั้งใจจะมานอนห้องแอร์กันอยู่แล้ว

เรียกว่าน่าสนใจมาก ๆ แต่ก็ขอไปดู ที่อื่นก่อนครับ

ไปถึง ลุงหวังวันเดอร์แลนด์ เจอหน้าคนคุ้นเคย (แต่เค้าไม่คุ้นกับเราไปด้วยหรอกนะครับ ใครจะไปจำหน้าลูกค้าเก่าได้หมดล่ะ)

ราคาก็ใช้ได้เลยครับ 600 บาท พัดลม มีทีวีด้วย (อันนี้เป็นที่ปรารถนาของเพื่อนเอ๋มาก ๆ) ส่วนห้องแอร์ก็มี

แต่ราคาก็เพิ่มขึ้นไปตามความสบาย เราขอดูห้องกันก่อนครับ คุณพี่เจ้าของก็ใจดีมาก บริการทุกอย่างด้วยความเต็มใจ

ห้องที่เค้าพาไปดูก็อยู่ไม่ลึกมากครับ สภาพห้องก็ใช้ได้เลย เรียกว่าเกินราคาเลยล่ะ ถึงจะไม่ติดทะเล

แต่นั่นก็ไม่ใช่ปัญหาของเราครับ เดินไปนิดเดียวก็ถึงทะเลแล้ว ในห้องก็มีทั้งห้องน้ำกว้างเชียะ กว้างกว่าห้องน้ำในอพาร์ทเมนท์ในกรุงเทพฯซะอีก

มีเตียงใหญ่ มีเก้าอี้รับแขก มีพัดลมติดผนัง ที่สำคัญ มีทีวีสำหรับคุณน้องเอ๋ด้วย ถูกใจมากครับ แต่สันดานงกก็ไม่หายครับ

เจอของถูกใจแล้ว แต่ก่อนหน้านี้เจอ ของถูกกว่า เลยตัดสินใจ ไปขอดูห้อง ราคา 400 บาทก่อน แล้วจะตัดสินใจอีกที

โอ๊ยยยยยยย 400 บาทครับ จะเอาไรมาก สมราคาเลย ลึกมากกกกกกกกกกกก ห้องก็เล็ก แคบ อบอับไม่มีหน้าต่างด้วย

ห้องน้ำก็เล็กมากกกกกกกกกก ตอนเดินเข้าไปนึกว่าอยู่ชุมชนแออัดซะอีก อย่ากระนั้นเลย ไปหาสิ่งที่ดีกว่าเถอะ

เลยกลับมาที่ ลุงหวัง วันเดอร์แลนด์ไม่ทำให้คุณผิดหวังดีกว่าครับ น้องเอ๋ เอ่ยปากต่อราคาครับ จากราคาเดิม 600 บาทต่อคืน

แต่พวกเราอยู่ 2 คืนครับ คุณพี่ใจดีเลยลดให้เหลือคืนละ 500 โอ๊ยย แทบจะกริ๊ด (แต่จริง ๆ แล้วเชื่อมั๊ยครับ

พวกเราไปเจอใบเสร็จของลูกค้าก่อนหน้าเราที่มาพัก ในเดือนเดียวกัน เป็นฝรั่งด้วยนะ เพราะในใบเสร็จเขียนเป็นภาษาอังกฤษ

มาพัก ในราคาคืนละ 400 บาทครับ ต๊ายยยย เสียเหลี่ยมนะยะ) ห้องนี้แหละ ห้องหมายเลข B4 อยู่กันซะรกเชียะ เอิ๊กๆๆ

ทริปนี้ก็ไม่มีไรมากนะครับ ไม่ได้ผจญภัยอะไรกันมากมาย เพราะมีความสุขมากกกกก ทั้งเล่นน้ำ ทั้งร้องเพลง

ทั้งถ่ายแฟชั่น หนุ่ม ๆ สาว ๆ สดใส น้ำ ฟ้า อากาศ อยู่ที่เดียวนั่นแหละ ไม่ต้องไปไหนแล้ว ที่ลุงหวังมีครบหมดครับ

แต่ก็มีบ้างที่พวกเราแว่บไปทานอาหารกันที่อื่น แล้วไงรู้มั๊ยครับ อาหารน่ะ อร่อยทุกร้านเลย แต่ราคาที่ลุงหวังถูกสุดครับ

ราคาอาหารจานเดียว อยู่ที่ ประมาณ 40 บาทครับ ร้านอื่นจะแพงกว่านี้หน่อย แหม อะไรจะเพอร์เฟคขนาดนี้เนี่ย

ร้านอื่นก็อัธยาศัยดีนะครับ ไม่ใช่ว่า คุณไม่ใช่ลูกค้าที่มาพักที่นี่แล้วคุณไม่สามารถไปนั่ง ทานอาหารร้านเค้าได้นะครับ

เค้ายินดีต้อนรับทุกท่านครับ เอาไว้เป็นทางเลือกในกรณี ที่อาหารของทางวันเดอร์แลนด์ลูกค้าเยอะขี้เกียจรอไงครับ

รับรองไม่เสียความรู้สึกครับ โอววว สวรรค์แท้ ๆ เลย ที่พักก็ไม่แพง บรรยากาศก็ดี อาหารก็อร่อยไม่แพงมาก สมราคา

เรื่องฝนฟ้า ก็ไม่เป็นปัญหาเลยครับ วันแรกที่มา ฟ้าก็แค่ครึ้ม ๆ เย็นสบายดีครับ ฝนก็มีตกแค่พรำ ๆ แค่ตอนกลางคืนนิดเดียวเองครับ

โชคดีมาก ๆ สรุปว่าทริปนี้เต็ม 10 ให้คะแนน 9.5 เลยครับมีความสุขแล้วก็ประทับใจมาก ๆ เสียแค่เรื่องการเดินทางกับรถ ป.1

ที่แอร์ไม่เย็นเลยแค่นั้นเองครับ เสียดายแทนเพื่อน ๆ ที่ไม่ได้ไปด้วยกันด้วยครับ เอาเป็นว่า ให้ดูรูปที่เหลือกันเลยนะครับ

ขอบคุณสำหรับการติดตามครับผม สวัสดีครับ บรรยากาศยามค่ำคืนครับ

มีน้องจิ้งจกทะเลเกาะอยู่ที่เสาด้วย ดูจิ

ที่วันเดอร์แลนด์ประดับด้วยโคมไฟ ไฟสีต่าง ๆ ครับ ตอนกลางคืนสวยมาก

ร้านอื่น ๆ งามไม่แพ้กัน นี่ถ่ายจากสะพานไม้ครับ

ที่ต้นไม้ใหญ่ มีชิงช้าด้วยครับ โรแมนติคมาก ๆ ผมนั่งอยู่ที่นี่คิดอะไรเพลิน ๆ มากมายจนเกือบเที่ยงคืนแน่ะ

แล้วตอนเช้าก็ออกมานั่งอีก หาดทรายสวย ๆ ทะเลใส ๆ ลมโชยเบา ๆ มีความสุขมากครับ

เอาร่มบริษัทไปด้วย ฮิฮิ ตั้งใจจะเอาไปหลาย ๆ ที่เลย

ตีนคนหรือตีนควายวะ หยั่งก๊ะแรงงานต่างด้าว

บริเวณร้านอาหารที่ปรับปรุงใหม่ครับ ปรับปรุงไปในทางที่ดีมาก ๆ ชอบมากครับ

สวยมาก นั่งมองกันจนเพลินเลย

กำลังอินครับ